از «کاربران» شروع می‌شود

در نوار کناری «کاربران» را باز کنید. بالای صفحه یک نوار دعوت است که ایمیل یا شمارهٔ موبایل طرف را می‌گیرد؛ هر کدام را داشته باشید کافی است.

دامنه، سطح، و کدام بردها

زیر آن سه چیز پرسیده می‌شود: «دسترسی به» کل فضای کاری باشد یا یک فرآیند مشخص، «سطح دسترسی» کدام باشد، و از فهرست زیرش کدام بردها تیک بخورند.

می‌شود هیچ بردی را تیک نزد. آن‌وقت طرف عضو فضای کاری هست و هنوز هیچ فرآیندی را نمی‌بیند، که کاملاً حالت معتبری است و گاهی دقیقاً همان چیزی است که می‌خواهید.

عضویت در فضای کاری، بردها را باز نمی‌کند

این همان چیزی است که اول بار همه اشتباه می‌گیرند، و خود صفحه هم زیر فرم می‌گویدش: «افزودن به فضای کاری به‌تنهایی هیچ فرآیندی را باز نمی‌کند.» هر کس، در هر سطحی، فقط همان بردهایی را می‌بیند که برایش تیک زده‌اید.

تنها استثنا مالک فضای کاری است که به همهٔ بردها می‌رسد. هر نقش دیگری، حتی «مدیریت»، فقط همان بردهایی را می‌بیند که مشخصاً برایش انتخاب شده.

سه سطح، و مالک

«بازدید» فقط می‌بیند، «ویرایش» می‌بیند و تغییر می‌دهد، و «مدیریت» علاوه بر آن دسترسی‌های دیگران را هم تنظیم می‌کند. «مالک» داده نمی‌شود؛ کسی است که فضای کاری را ساخته.

کسی که هنوز حساب ندارد

اگر آن ایمیل یا شماره حسابی نداشته باشد، به‌جای عضویت مستقیم یک لینک دعوت ساخته می‌شود که باید برایش بفرستید. تا وقتی دعوت را نپذیرد و حسابش را نسازد، هیچ دسترسی‌ای ندارد.

«ساخت لینک تازه و کپی» هر بار لینک تازه‌ای می‌سازد و لینک قبلی را از کار می‌اندازد. اگر لینک جایی پخش شد، همین دکمه راه بستنش است.

بعداً عوض کردن

سطح هر کس از روی ردیف خودش عوض می‌شود، و دعوت در انتظار هم همین‌طور: لازم نیست لغوش کنید و دوباره بفرستید. حذف دسترسی هم از همان ردیف است.