به اندازهٔ کاری که انجام می‌شود

روال به تعداد آدم‌ها هزینه نمی‌گیرد. هر گامی که اجرا می‌شود، بر پایهٔ مدلی که برایش انتخاب کرده‌اید و اندازهٔ کاری که انجام داده، از اعتبار همان فضای کاری کم می‌شود و رقمش در بخش مصرف دیده می‌شود.

اینکه این رقم برای شما چقدر می‌شود به حجم کارتان بستگی دارد، و صادقانه‌ترین راه دیدنش یک اجرای واقعی روی کار خودتان است. برای همین به‌جای عدد، دو راه شروع گذاشته‌ایم.

حرفه‌ای

برای یک نفر یا تیمی کوچک که خودش بوم‌ها را می‌سازد و راه می‌اندازد.

به اندازهٔ مصرف

اعتبار فضای کاری را شارژ می‌کنید و هر اجرا از همان کم می‌شود.

ساخت حساب

فضای کاری تازه با اعتبار صفر شروع می‌شود؛ شارژ اولیه را با هم هماهنگ می‌کنیم.

یا اول چند دقیقه صحبت کنیم


  • همهٔ مدل‌ها، همهٔ ابزارها، همهٔ منبع‌ها. هیچ چیزی پشت پلن قفل نیست.
  • هزینهٔ هر گام، به تومان، همان‌جا در گزارش همان اجرا.
  • آوردن همکار به فضای کاری چیزی به صورتحساب اضافه نمی‌کند.
  • گزارش مصرف به تفکیک بوم و به تفکیک آدم.
  • راه‌اندازی با راهنما و قالب‌های آماده، به دست خودتان.

کسب‌وکار

برای تیمی که حجم کار مشخصی دارد و می‌خواهد راه‌اندازی و تسویه را با ما جلو ببرد.

بر پایهٔ حجم کار شما

بعد از یک گفت‌وگوی کوتاه و یک اجرای واقعی، عدد را می‌گوییم.

صحبت کنیم

یک فرم کوتاه، همین پایین. جوابش را خودمان می‌دهیم.


هر چیزی که در «حرفه‌ای» هست، به‌علاوهٔ:

  • سقف توافقی: بوم‌ها بعد از تمام‌شدن اعتبار هم اجرا می‌شوند و دوره‌ای تسویه می‌کنیم.
  • پیش‌فاکتور و تسویه با انتقال بانکی.
  • اتصال‌های سخت را با هم راه می‌اندازیم: اپ متا برای اینستاگرام، رمز اپلیکیشن وردپرس، بات تلگرام، سرویس‌اکانت گوگل.
  • بوم‌های اول را با هم می‌سازیم و روی کار واقعی خودتان تنظیم می‌کنیم.
  • «همکارها» برای حساب شما فعال می‌شود.
  • یک نفر مشخص که جواب می‌دهد.

محصول در هر دو پلن یکی است

آنچه فرق می‌کند این است که چه کسی کار را می‌سازد و پول چطور تسویه می‌شود. خود محصول، تا آخرین مدل و آخرین ابزار، در هر دو یکسان است.

۳۰۰+مدل، و برای هر گام یکی را انتخاب می‌کنید
۲۱ابزار آماده، با ۱۱۸ کار از پیش نوشته
۱۴۹منبع خبر و داده، آمادهٔ دنبال‌کردن
  • اعتبار هر فضای کاری مال خودش است. هیچ فضای کاری از جیب دیگری خرج نمی‌کند.
  • عضویت در فضای کاری به هیچ بومی دسترسی نمی‌دهد؛ دسترسی بوم‌به‌بوم داده می‌شود.
  • مدیر پلتفرم به بوم‌های شما دسترسی ندارد. اگر لازم شود، مثل هر همکار دیگری دعوت می‌شود.
  • نرخ هر اجرا در لحظهٔ شروع قفل می‌شود، پس صورتحساب یک گام بعداً عوض نمی‌شود.
  • هر تغییر دسترسی در گزارشی ثبت می‌شود که فقط به آن اضافه می‌شود.

تفاوت این دو

فقط سطرهایی که واقعا فرق دارند. هرچه در این فهرست نیست، در هر دو یکی است.

راه‌اندازیحرفه‌ایخودتان، با راهنما و قالب‌های آمادهکسب‌وکاربا هم؛ بوم‌های اول را ما می‌سازیم
اتصال‌هاحرفه‌ایخودتان وصل می‌کنیدکسب‌وکاراتصال‌های سخت را با هم راه می‌اندازیم
پرداختحرفه‌ایشارژ اعتبار، پیش از مصرفکسب‌وکارسقف توافقی و تسویهٔ دوره‌ای
سند مالیحرفه‌ایگزارش مصرف در پنلکسب‌وکارپیش‌فاکتور و تسویه با انتقال بانکی
پشتیبانیحرفه‌ایفرم پشتیبانی در پنلکسب‌وکاریک نفر مشخص که جواب می‌دهد
«همکارها»حرفه‌ایهنوز فعال نیستکسب‌وکاربرای حساب شما فعال می‌شود

چند سوال

چرا روی این صفحه عددی ننوشته‌اید؟

چون هزینه به کاری که اجرا می‌کنید بستگی دارد و نه به تعداد آدم‌ها یا ماه‌ها. هر عددی که اینجا بنویسیم یا آن‌قدر بالاست که کار کوچک شما را گران نشان می‌دهد، یا آن‌قدر پایین که بعدا باید پس بگیریمش. ترجیح می‌دهیم یک بوم را روی کار واقعی‌تان اجرا کنیم و رقم همان اجرا را با هم ببینیم.

پس دقیقا چطور حساب می‌شود؟

گام‌به‌گام. هر گامی که اجرا می‌شود بر پایهٔ مدلی که برایش انتخاب کرده‌اید و اندازهٔ کاری که انجام داده حساب می‌شود، از اعتبار همان فضای کاری کم می‌شود و در بخش مصرف قابل دیدن است. همان چیزی که در شرایط استفاده هم نوشته‌ایم.

اضافه‌کردن همکار چقدر خرج برمی‌دارد؟

هیچی. صندلی و کاربر در روال معنا ندارد. آدم‌ها دسترسی می‌گیرند، و چیزی که خرج دارد اجرای کار است.

تفاوت «حرفه‌ای» و «کسب‌وکار» در خود محصول چیست؟

هیچ. همان مدل‌ها، همان ابزارها، همان منبع‌ها، همان زمان‌بندی. چیزی در محصول قفل یا باز نمی‌شود. تفاوت در این است که چه کسی کار را می‌سازد و پول چطور تسویه می‌شود.

قرارداد و تعهد چطور است؟

پلن اینجا کلیدی نیست که بزنید؛ یک قرار است. هر وقت حجم کارتان عوض شد دوباره حرف می‌زنیم و قرار را عوض می‌کنیم.

از کجا شروع کنم؟

اگر می‌خواهید خودتان ببینید، حساب بسازید و داخل را بگردید. اگر می‌خواهید اول حرف بزنیم، فرم پایین سه فیلد دارد و جوابش را خودمان می‌دهیم.

صحبت کنیم

سه فیلد. بعدش خودمان پیام می‌دهیم، کارتان را می‌بینیم و رقم را بر پایهٔ همان می‌گوییم.

کدام پلن

روال

بیانیه

باارزش‌ترین چیزی که هر آدمی با خودش سر کار می‌آورد، توجه اوست. هرکدام از ما هر روز مقدار محدودی انرژی و تمرکز و حضور داریم، و روزی که خرج شود برنمی‌گردد. این دربارهٔ تک‌تک آدم‌های یک تیم درست است، نه فقط کسانی که بالای هرم‌اند. پس پرسش واقعی هر شرکت، پرسش ساده‌ای است: از آدم‌ها می‌خواهیم روزهایشان را خرج چه کنند؟

بیشتر وقت‌ها پاسخ، تکرار است. از آدم‌ها می‌خواهیم کپی کنند، بچسبانند، قالب را مرتب کنند، همان فهرست را یک بار دیگر چک کنند و همان پیام را برای صدمین بار بنویسند. کار تمام می‌شود، ولی چیزی از دست رفته است. کسی که کار تکراری می‌کند، کسی است که فکر نمی‌کند. به نظر ما این اشتباه بزرگی است؛ نه به این دلیل که چنین کاری در شأن کسی نیست، بلکه به این دلیل که آدم ابزار درستی برای آن نیست. ماشین با تکرار صبور است. آدم نیست، و لازم هم نیست باشد.

ما داریم آن روی دیگر را می‌سازیم. مدل‌ها حالا هم توان پردازش دارند و هم هوش لازم را، تا بخش تکرارشونده را بردارند: خواندن، دسته‌بندی، پیش‌نویس‌نویسی، هر چیزی که از الگویی شناخته‌شده پیروی می‌کند. آن را واگذار کنید و ببینید چه برای آدم‌ها می‌ماند: ساختن، کنجکاو ماندن، کلنجار رفتن با مسئله‌هایی که پاسخ قطعی ندارند، نشستن پای پرسشی که هنوز روشن نشده، و ساختن چیزی تازه و بعد باز هم عوض‌کردنش. روز یک آدم باید خرج همین‌ها شود. به نظر ما این باید روز معمولی باشد، نه روز کمیاب.