سرور MCP روال

روال یک «سرور MCP» دارد؛ یعنی برنامه‌هایی مثل Claude می‌توانند مستقیم به فرآیندهای شما وصل شوند، آن‌ها را ببینند و اجرا کنند — بدون اینکه رمز شما جایی ذخیره شود.

چطور وصل کنیم#

با کدام برنامه کار می‌کنید؟

  1. نشانی سرور را کپی کنید

    برنامه‌ها با همین یک خط به روال می‌رسند. اگر پایین‌تر تکه تنظیمات آماده‌ای دیدید، همین نشانی داخلش هست.

    https://mcp.revaal.app/api/mcp
  2. در Claude، Connectors را باز کنید

    در اپ دسکتاپ یا در claude.ai به Settings و بعد Connectors بروید. Add custom connector را بزنید، نشانی را بگذارید و تأیید کنید.

    باز کردن Claude
  3. وارد شوید و اجازه بدهید

    برنامه شما را به روال می‌آورد تا وارد حساب شوید و ببینید چه اجازه‌هایی می‌خواهد. می‌توانید فقط اجازهٔ خواندن بدهید و اجازهٔ اجرا را ندهید.

Claude به این‌ها «Connector» می‌گوید، نه MCP. اگر دنبال بخشی به اسم MCP گشتید و پیدا نکردید، همان Connectors است.

اگر با API خودِ OpenAI کار می‌کنید#

سرور را به‌شکل یک ابزار به درخواستتان اضافه کنید:

{
  "type": "mcp",
  "server_label": "revaal",
  "server_url": "https://mcp.revaal.app/api/mcp",
  "authorization": "<ACCESS_TOKEN>",
  "require_approval": "always"
}

این یک راه برنامه‌نویسی است، نه راه کاربر عادی. جای ACCESS_TOKEN باید توکنی بگذارید که از همان مسیر ورود به حساب گرفته شده باشد؛ API خودش این مسیر را طی نمی‌کند. اگر توکنی ندارید، از راه‌های بالا وصل شوید.

اجازه‌ها#

خواندنworkflows:read

دیدن فهرست فرآیندها، ساختار هرکدام، خروجی‌ها و جست‌وجو در پایگاه دانش. هیچ تغییری نمی‌دهد و هزینه‌ای ندارد.

تغییرworkflows:write

عوض کردن تنظیمات یک گام — پرامپت، مدل، خلاقیت و بقیه — و انتشار نسخهٔ تازه. ابزارهای یک گام از این راه عوض نمی‌شوند؛ آن‌ها اجازهٔ جداگانهٔ خودشان را دارند. این اجازه هزینه‌ای ندارد ولی فرآیند را برای همیشه عوض می‌کند، پس فقط به برنامه‌ای بدهید که به آن اطمینان دارید.

ساختارworkflows:graph

ساختن گام تازه، برداشتن یک گام و عوض کردن سیم‌کشی بین گام‌ها. از «تغییر» جداست چون آن یکی می‌گوید یک گام چه کار کند و این یکی می‌گوید اصلاً باشد یا نه — برداشتن یک گام، پرامپت و تنظیماتش را هم با خودش می‌برد. تنها چیزی که این را جبران‌پذیر می‌کند این است که فقط روی پیش‌نویس اثر دارد: آخرین نسخهٔ منتشرشده دست‌نخورده می‌ماند و برگرداندنش گام‌های حذف‌شده را برمی‌گرداند. «شروع» هیچ فرآیندی از این راه حذف نمی‌شود.

ابزارهاworkflows:tools

وصل کردن یا عوض کردن ابزار یک گام — اینکه فرآیند به کدام کانال تلگرام، کدام سایت وردپرسی یا کدام حساب گوگل برسد. هیچ رمز یا توکنی از این راه رد نمی‌شود؛ برنامه فقط می‌تواند به اتصال‌هایی اشاره کند که خودتان از قبل ساخته‌اید. از «تغییر» جداست چون چیزی را عوض می‌کند که فرآیند به بیرون می‌رساند، نه چیزی که می‌گوید. روی فرآیندی که با کسی به اشتراک گذاشته‌اید، این کار «مدیر» بودن می‌خواهد نه فقط ویرایشگر بودن.

اجراworkflows:run

شروع اجرای یک فرآیند. از «کردیت» صاحبِ فرآیند خرج می‌کند و اگر فرآیند به تلگرام، وردپرس، ایکس یا اینستاگرام وصل باشد، واقعاً منتشر می‌کند. این اجازه را فقط به برنامه‌ای بدهید که به آن اطمینان دارید.

خواندنِ همکارcowork:read

فهرستِ همکارها، و خواندنِ کاملِ تنظیماتِ یکی‌شان: مسترپرامپت، مدل، ابزارها، مهارت‌ها، مجوزها، زمان‌بندی، حافظه، پرونده‌ها و نسخه‌ها. چیزی را عوض نمی‌کند و خرجی ندارد. رمزها هرگز فرستاده نمی‌شوند.

تنظیمِ همکارcowork:write

ساختن یک همکار تازه، و عوض کردن هر بخش از همکاری که هست: مسترپرامپت، مدل و دکمه‌هایش، ابزارها و حساب‌هایی که به آن‌ها وصل‌اند و اینکه هرکدام بدون پرسیدن چه می‌تواند بکند، مهارت‌ها و پرونده‌هایشان، همکارهای زیردست، بردها، دانش و دارایی‌های برند، حافظه، پرونده‌های پوشه‌اش، زمان‌بندی، و ثبت و بازگردانیِ نسخه‌ها. جدا از اجازه‌های فرآیند است، چون یک بُرد را بازنویسی می‌کند و این یک همکار را. پیام‌دادن به همکار در این اجازه نیست: هیچ‌کدام از این ابزارها نوبتی اجرا نمی‌کنند و کردیت خرج نمی‌کنند؛ و روشن کردنِ اجرای خودکارِ همکار اجازهٔ اجرا هم می‌خواهد.

ابزارها#

چیزی که برنامهٔ وصل‌شده می‌تواند انجام دهد:

list_workspaces

فهرست فضاهای کاری‌ای که در آن‌ها هستی، و نقشت در هرکدام. هر فرآیند در یک فضای کاری است و اعتبارِ همان فضا خرج اجرایش می‌شود — پس پیش از ساختنِ فرآیندِ تازه، این را بخوان.

list_workflows

فهرست فرآیندهایی که می‌بینی.

get_workflow_outline

ساختار یک فرآیند: گام‌ها به‌ترتیب و کارِ هرکدام.

get_node_settings

تنظیمات کاملِ یک گام — همان چیزی که در پنل کناری‌اش می‌بینید: متنِ پرامپت، مدل و مدل‌های پشتیبان، خلاقیت و سقف توکن، جست‌وجوی وب، صدای گوینده، دانش و کیت هویت، و ابزارها. رمزها فرستاده نمی‌شوند.

update_node_settingsتغییردهنده

عوض کردن تنظیمات یک گام؛ فقط همان چیزهایی که می‌فرستید. روی پیش‌نویس ذخیره می‌شود، نه روی نسخهٔ منتشرشده.

list_tool_connectionsعوض‌کنندهٔ ابزار

فهرست اتصال‌هایی که از قبل ساخته‌اید — سایت‌های وردپرسی، کانال‌های تلگرام، حساب‌های گوگل. هیچ رمزی در آن نیست.

set_node_toolعوض‌کنندهٔ ابزار

وصل کردن یا عوض کردن ابزار یک گام: کدام ابزار آماده، کدام کارهایش روشن باشد و کدام اجازه‌ها را داشته باشد. رمز از این راه فرستاده نمی‌شود؛ برنامه فقط می‌تواند به یکی از اتصال‌های خودتان اشاره کند.

remove_node_toolعوض‌کنندهٔ ابزار

برداشتن یک ابزار از یک گام. اگر آن گام از نوع «ابزار» باشد، خالی می‌ماند و تا وقتی ابزار تازه‌ای برایش نگذارید اجرا نمی‌شود.

create_workflowعوض‌کنندهٔ ساختار

ساختن یک فرآیند تازه و خالی در فضای کاری شما، با گام «شروع» که از همان اول سر جایش است.

apply_workflow_specتغییردهندهعوض‌کنندهٔ ساختار

ساختن کل یک فرآیند با یک فراخوانی — همهٔ گام‌ها، سیم‌کشی‌شان و تنظیمات هرکدام. هرچه روی بورد بوده جایش را می‌دهد؛ اگر گام واقعی داشته باشد، اول به‌صورت نسخه ثبت می‌شود تا برگرداندنی بماند. ابزارهایی که این‌طور وصل می‌شوند هیچ اجازهٔ انتشار یا ارسالی ندارند.

add_nodeعوض‌کنندهٔ ساختار

افزودن یک گام تازه، بعد از گامی که هست. گام تازه به دنبالهٔ کار وصل می‌شود و می‌تواند از همان اول پرامپت و مدل داشته باشد.

delete_nodeعوض‌کنندهٔ ساختار

برداشتن یک گام و همهٔ سیم‌های به آن و از آن. پرامپت و تنظیمات همان گام هم می‌رود؛ آخرین نسخهٔ منتشرشده دست‌نخورده می‌ماند.

connect_nodesعوض‌کنندهٔ ساختار

کشیدن پیکان بین دو گامی که هر دو روی بوم هستند — یعنی کدام گام بعد از کدام اجرا شود. روی «شرط» باید بگوید از کدام شاخه، بله یا خیر.

disconnect_nodesعوض‌کنندهٔ ساختار

برداشتن پیکان بین دو گام. هر دو گام سر جایشان می‌مانند، ولی گامی که پیکان به آن می‌رسید دیگر اجرا نمی‌شود مگر چیز دیگری به آن برسد.

get_data_source

خواندن اینکه کار این فرآیند از کجا می‌آید — محتوا، فایل، یا یک نشانی API — و اینکه اصلاً کامل تنظیم شده یا نه. هیچ رمز یا توکنی برنمی‌گردد؛ فقط اینکه گذاشته شده یا نه.

set_data_sourceتغییردهنده

عوض کردن اینکه کار از کجا بیاید، و تنظیم نشانی API. رمز و هدر از این راه فرستاده نمی‌شود؛ آن‌ها را خودتان در روال پر می‌کنید. اگر نشانی عوض شود، رمز و هدرهای ذخیره‌شده پاک می‌شوند و باید دوباره وارد شوند.

list_news_sources

فهرست منابع محتوا که روال جمع می‌کند، با این نشانه که کدام‌شان به این فرآیند می‌ریزد و کدام‌شان اصلاً در حال جمع‌آوری هستند.

select_news_sourcesتغییردهنده

اضافه یا کم کردن منبع محتوا برای همین فرآیند. برداشتن یک منبع فقط از این فرآیند برش می‌دارد؛ روال به جمع‌آوری‌اش ادامه می‌دهد.

publish_versionتغییردهنده

ثبت پیش‌نویس فعلی به‌عنوان نسخهٔ تازه، با متن تغییرات. نام مدل خودبه‌خود در متن ثبت می‌شود.

list_run_inputs

ورودی‌هایی که همین حالا می‌شود فرآیند را رویشان اجرا کرد.

list_outputs

چیزهایی که یک فرآیند تا حالا ساخته، از نو به کهنه.

get_output

متنِ کاملِ یک خروجی، همراه تصویر و صدا و ویدیوی آن.

get_run_step

خواندن کاملِ یک گام از یک اجرا: پرامپتی که واقعاً به مدل رفت، متنی که به آن داده شد، و هرچه ساخت. وقتی خروجی بد است، این همان جایی است که می‌فهمید چرا.

get_schedule

خواندن اینکه فرآیند خودش اجرا می‌شود یا نه، هر چند دقیقه، متوقف هست یا نه، آخرین بار کِی اجرا شد و بار بعد کِی می‌شود.

set_scheduleتغییردهنده

عوض کردن اجرای خودکار — فاصله، تعداد، توقف موقت. روشن کردنش اجازهٔ اجرا هم می‌خواهد، چون یعنی از این به بعد مرتب کردیت خرج می‌شود؛ کُند کردن و خاموش کردن نمی‌خواهد.

list_versions

فهرست نسخه‌های منتشرشدهٔ یک فرآیند. اجرای خودکار از آخرین نسخه انجام می‌شود، نه از پیش‌نویس.

get_version_changes

مقایسهٔ دو نقطه از تاریخچهٔ یک فرآیند: چه گامی اضافه یا حذف شده و چه تنظیماتی عوض شده. اگر نسخهٔ دوم را نگویید، با پیش‌نویس فعلی مقایسه می‌کند.

query_knowledge

جست‌وجوی معنایی در پایگاه دانشِ یک فرآیند.

run_workflowخرج‌کننده

شروع اجرای یک فرآیند روی ورودی‌های داده‌شده.

get_run_status

وضعیت اجرایی که همین حالا در جریان است.

list_agents

فهرست همکارهایی که می‌بینی. همکارها در فهرست فرآیندها نمی‌آیند.

get_agent

خواندنِ کاملِ تنظیماتِ یک همکار: مسترپرامپت، مدل، ابزارها، مجوزها، مهارت‌ها، همکارهای زیردست، بردها، دانش، دارایی‌های برند، حافظه، زمان‌بندی و پیامِ اجرای خودکار، و اینکه اجرای خودکار از پیش‌نویس است یا از آخرین نسخه. متنِ مهارت‌ها نمی‌آید؛ برای آن ابزار بعدی هست. رمزها فرستاده نمی‌شوند.

get_agent_skill

خواندنِ کاملِ یک مهارت: دستورهایی که دارد و فایل‌های کنارش.

list_agent_sessions

فهرستِ گفتگوهای یک همکار، تازه‌ترین اول: عنوان و خلاصه‌ای که خودش گذاشته، اینکه منتظرِ کارت یا سؤالی است یا نه، و کِی شروع شد و کِی تکان خورد.

get_agent_session

خواندنِ یک گفتگوی همکار همان‌طور که پیش رفت: هر پیام، هر ابزاری که صدا زد با ورودی و جوابش، و در سپردنِ کار، کدام همکار با کدام مدل جواب داد و چه کرد. برای «در این گفتگو چه خراب شد».

create_agentتنظیم‌کنندهٔ همکار

ساختن یک «همکار» تازه در یکی از فضاهای کاری: کسی که با او گفت‌وگو می‌کنی، در برابر بوردی که اجرا می‌شود. با یک مدل و یک نام به دنیا می‌آید، و اگر بدهی، با همان مسترپرامپتی که او را همان چیزی می‌کند که هست. ابزارها، مهارت‌ها و همکارانی که کار به آن‌ها می‌سپارد بعد اضافه می‌شوند، هرکدام با ابزار خودش.

update_agentتنظیم‌کنندهٔ همکار

عوض کردنِ آن تنظیماتِ همکار که یک مقدارند نه یک فهرست: نام و توضیح، مدل و دکمه‌هایش، مسترپرامپت، کلیدهای توانایی، حافظه، دانش، دارایی‌های برند، گروه، زمان‌بندی و پیامِ اجرای خودکار، و رفتارِ پیش‌فرض با ابزاری که قانون خودش را ندارد. فقط همان چیزی که می‌فرستی عوض می‌شود. روشن کردنِ اجرای خودکار اجازهٔ اجرا هم می‌خواهد.

attach_agent_toolتنظیم‌کنندهٔ همکار

دادنِ یکی از ابزارهای محصول به همکار، یا عوض کردنِ اینکه کدام کارهای آن ابزار را بکند. بقیهٔ ابزارها دست‌نخورده می‌مانند و رمزِ ذخیره‌شده حفظ می‌شود؛ اتصالی را هم که روی یک برد یا همکار دیگر هست می‌شود دوباره به کار برد.

detach_agent_toolتنظیم‌کنندهٔ همکار

برداشتنِ یک ابزار از همکار. رمزِ ذخیره‌شدهٔ همان ردیف هم با آن می‌رود.

set_agent_tool_permissionتنظیم‌کنندهٔ همکار

تعیینِ اینکه یک کارِ مشخص از یک ابزار خودش اجرا شود، اول بپرسد، یا رد شود. بقیهٔ قانون‌ها عوض نمی‌شوند.

write_agent_skillتنظیم‌کنندهٔ همکار

نوشتن یا بازنویسیِ یکی از مهارت‌های همکار — یک روالِ نام‌دار که فقط وقتی به کار می‌آید بار می‌شود — و پرونده‌های کنارش. هم‌نام شدن با یک مهارت، همان را بازنویسی می‌کند.

delete_agent_skillتنظیم‌کنندهٔ همکار

برداشتنِ یکی از مهارت‌های همکار با نام.

add_agent_subagentتنظیم‌کنندهٔ همکار

اجازه دادن به یک همکار که کار را به همکارِ دیگری از همان فضای کاری بسپارد.

remove_agent_subagentتنظیم‌کنندهٔ همکار

برداشتنِ یکی از همکارهای زیردست. خودِ آن همکار دست‌نخورده می‌ماند.

attach_agent_boardتنظیم‌کنندهٔ همکار

دادنِ یکی از بردهای فضای کاری به همکار تا بتواند اجرایش کند و خروجی‌اش را بخواند.

detach_agent_boardتنظیم‌کنندهٔ همکار

برداشتنِ یکی از بردهای همکار. خودِ برد عوض نمی‌شود و پاک نمی‌شود.

list_agent_resources

فهرست چیزهایی که فضای کاریِ همکار می‌تواند به او بدهد، با شناسه‌هایشان: سندهای کتابخانه، دارایی‌های برند، حساب‌های وصل‌شده مثل گوگل و اسلک، و اتصال‌های ابزارها که روی یک برد یا همکار دیگر هست. هیچ رمزی فرستاده نمی‌شود.

get_agent_memory

خواندنِ memory.md همکار — یادداشت‌هایی که بین گفت‌وگوها نگه می‌دارد و در هر گفت‌وگو می‌خواند.

write_agent_memoryتنظیم‌کنندهٔ همکار

بازنویسیِ کاملِ memory.md همکار. هرچه در متن نیاید پاک می‌شود؛ متنِ خالی حافظه را خالی می‌کند.

list_agent_files

فهرست پرونده‌های پوشهٔ خودِ همکار، با شناسه و مسیر و اندازه. محتوا نمی‌آید.

read_agent_file

خواندنِ یک پرونده از پوشهٔ همکار با شناسه یا مسیرش؛ متنِ بلند تکه‌تکه می‌آید.

write_agent_fileتنظیم‌کنندهٔ همکار

نوشتنِ یک پروندهٔ متنی (md، txt، csv، json، html) در پوشهٔ همکار؛ پرونده‌ای با همان مسیر جایگزین می‌شود.

delete_agent_fileتنظیم‌کنندهٔ همکار

پاک کردنِ یک پرونده از پوشهٔ همکار. برگشت ندارد.

list_agent_versions

فهرست نسخه‌های ثبت‌شدهٔ همکار، با اینکه هر نسخه چه بخش‌هایی را عوض کرد و پیش‌نویس از آخرین نسخه چه فرقی دارد.

publish_agent_versionتنظیم‌کنندهٔ همکار

ثبتِ پیش‌نویسِ فعلیِ همکار به‌عنوان نسخهٔ تازه، با یک عنوان.

restore_agent_versionتنظیم‌کنندهٔ همکار

برگرداندنِ پیش‌نویسِ همکار به یک نسخهٔ ثبت‌شده، با زمان‌بندی‌اش. رمزهای ذخیره‌شده و پرونده‌ها دست نمی‌خورند.

set_agent_automationتنظیم‌کنندهٔ همکار

انتخابِ اینکه اجراهای خودکارِ همکار از پیش‌نویس بخوانند یا از آخرین نسخهٔ ثبت‌شده.

چند نکتهٔ امنیتی#

  • رمز شما هیچ‌وقت به برنامه داده نمی‌شود. برنامه فقط یک «توکن» می‌گیرد که می‌توانید هر لحظه باطلش کنید.
  • نامی که برنامه از خودش اعلام می‌کند تأییدشده نیست. در صفحهٔ اجازه، به نشانی مقصد نگاه کنید — آن یکی قابل جعل نیست.
  • هر برنامه فقط به فرآیندهایی دسترسی دارد که خودِ شما به آن‌ها دسترسی دارید؛ نه بیشتر.
  • توکن دسترسی یک ساعت اعتبار دارد و خودش تازه می‌شود. «قطع دسترسی» همان لحظه همه را از کار می‌اندازد.

اگر کار نکرد#

برنامه می‌گوید سرور پیدا نشد

نشانی را دوباره بررسی کنید؛ باید دقیقاً همان چیزی باشد که بالا نوشته شده، با /api/mcp در انتها.

بعد از ورود به حساب برمی‌گردد به صفحهٔ ورود

کوکی‌های مرورگر را برای روال اجازه بدهید، یا یک‌بار در همان مرورگر وارد حساب شوید و دوباره امتحان کنید.

ابزار اجرا کار نمی‌کند

احتمالاً هنگام تأیید، اجازهٔ اجرا را نداده‌اید. از «اتصال‌ها» قطع کنید و دوباره وصل شوید و این بار اجازهٔ اجرا را هم بدهید.

روال

بیانیه

باارزش‌ترین چیزی که هر آدمی با خودش سر کار می‌آورد، توجه اوست. هرکدام از ما هر روز مقدار محدودی انرژی و تمرکز و حضور داریم، و روزی که خرج شود برنمی‌گردد. این دربارهٔ تک‌تک آدم‌های یک تیم درست است، نه فقط کسانی که بالای هرم‌اند. پس پرسش واقعی هر شرکت، پرسش ساده‌ای است: از آدم‌ها می‌خواهیم روزهایشان را خرج چه کنند؟

بیشتر وقت‌ها پاسخ، تکرار است. از آدم‌ها می‌خواهیم کپی کنند، بچسبانند، قالب را مرتب کنند، همان فهرست را یک بار دیگر چک کنند و همان پیام را برای صدمین بار بنویسند. کار تمام می‌شود، ولی چیزی از دست رفته است. کسی که کار تکراری می‌کند، کسی است که فکر نمی‌کند. به نظر ما این اشتباه بزرگی است؛ نه به این دلیل که چنین کاری در شأن کسی نیست، بلکه به این دلیل که آدم ابزار درستی برای آن نیست. ماشین با تکرار صبور است. آدم نیست، و لازم هم نیست باشد.

ما داریم آن روی دیگر را می‌سازیم. مدل‌ها حالا هم توان پردازش دارند و هم هوش لازم را، تا بخش تکرارشونده را بردارند: خواندن، دسته‌بندی، پیش‌نویس‌نویسی، هر چیزی که از الگویی شناخته‌شده پیروی می‌کند. آن را واگذار کنید و ببینید چه برای آدم‌ها می‌ماند: ساختن، کنجکاو ماندن، کلنجار رفتن با مسئله‌هایی که پاسخ قطعی ندارند، نشستن پای پرسشی که هنوز روشن نشده، و ساختن چیزی تازه و بعد باز هم عوض‌کردنش. روز یک آدم باید خرج همین‌ها شود. به نظر ما این باید روز معمولی باشد، نه روز کمیاب.